Ayı Çıkabilir, Fil Yutabilir....

   Genel olarak temizliği ve düzeni seven bir tipim. Her ne kadar anne olduktan sonra istediğim temizlik ve düzeni sağlayamasamda elimdem geldiğince yetişmeye çalışıyorum.

   Hatta bazen kızım yeni doğduğunda yemek yaparsam temizliğe, temizlik yaparsam yemeğe yetişemediğim, sürekli uykusuzluktan yakındığım zamanları hatırlıyorum da, kendime nankör yada beceriksiz sıfatlarından hangisini yakıştıracağımı bilemiyorum.

  Belliki terorikte hazırdım ama pratikte yetenek yoktu.

   Şimdilerde iki çocukla hepsine yetmeye çalışıyorum. Bazen hatta sıklıkla, bugün de böyle olsun diyerek, salıyorum işleri.


   Ev bebek mağazası gibi yahu, bir çocuk daha yapsam her yaştan oyun grubunu sanki kendi kendime tamamlayacak gibiyim.

  Odaya oyuncaklar için koca gardrop koyduk, kutular aldık, sepetleri denedik. Yok... Olmadı gitti. Biz oyuncakları, sadece oyun oynarken gruplara ayırabiliyoruz. Her yerde oyuncak yığını, onlar da yetmiyor, boşlukları doldurma etkinliği yapıp, tencere tavalar la da kalan yerleri istimlak ediyoruz.

   Bu sabah erkenden genel bir temizlik yaptım. Çocuklar uyanmadan oyuncakları topladım. Daha 5 dk geçmeden. Hangi ara tüm odayı kapısı açılmayacak kadar oyuncak doldurduysa Gülsu,
kapıyı içeri girmek için itiyorum, "annem ayi uyiyo git sen git"dedi bana :)

  Ben de rahatını bozmayayım hani zaman gelir de al gülüm ver gülüm olur, oda benim için şimdi annemin rahatını bozmayım der diye bastım gittim mutfağa. :)

  Baktım uzun sessizlik süresi gittikçe uzuyor. Haliyle canım da sıkıldı biraz, tekrar odaya girme girişiminde bulundum. Şöyle bir seslendim, Gülsuuuu müsaitsen gelebilir miyim? Beraber oynayalım dedim. Geldi kapıyı açtı. Kendimi zayıf hissettiğim sayılı anlardan birini yaşayarak, sıyrılıp geçtim oyuncaklar arasından. Kanepeye sığabileceğim kadar yer açtım ellerimle. Lap diye oturdum. Canım yandı resmen. Kalktım birde baktım ki, minik bir zebra ile kanka olmuşum.:)

   Kızım bu ne ya dedim... "Sebra" dedi. Zebra bacağımı acıttı üzerine oturduğum için dedim. "Elbette" dedi.

  Hadi oyuncakları toplayalım da sulu boya yapalım dedim, sulu boya ya 24 saat hayır demez Gülsu, aynı şekilde oyuncak toplamaya da da 24 saat evet demez 😐

  Bir kaç parça oyuncağı kutuya koydu ve bıraktı. Toplamazsak boya yı nerde yapacağız dedim. Elinde ki fili alıp fil yutiyo dedi. Sanırım bizim evde ayı çıkabilir, fil yutabilir, zebra ısırabilir. Biz nerde yaşıyoruz acep ☺

   Gün çocuklar için bitmek üzere... Karşımda koca bir at, kalorifer peteğinde poposu üşüdüğü için oturan Ayşe bebek, yerlerde hayvanat bahçesinin sevgili üyeleri ve legolardan yapılmış Kız Kulesi çakması bir kule manzarısı ile selam olsun hepinize Anneler...