Sevgili İş Arkadaşıma :)

 
   Bunu niye yazdım? Son dört gündür işe gidiyorum ya, etraftaki çoğunlukta hep aynı cümleler. Artık iki çocuğun var, efendim çocukla ilgilenmekten saçımı taramaya vakit bulamıyorum da sen nasıl buluyorsun? Sabah evden çıkarken ne giydiğime bakamıyorum bile, maşallah sen iyi giyiniyorsun. Senin çocuklar çok sakin herhalde... Uzar da gider.

   Hayır ister istemez herkes anneliği mükemmel yapıyor da ben de sorun var, hissine kapıldım. Ama iyi geldi doğrusu balıklama işe gitmek. Henüz çok yoğun çalışmasam da, o ortamı solumak, uzun süredir görmediğim arkadaşlarımı görüp, eski sohbetlere dalmak....

   İş yerinde ki anneler hep sitemkar, hep şikayetçi, haksız değiller elbette. Ama düzen böyle ne yazık ki.

   Yine de iki çocuğum var diye. Bazı şeylerden kendimi soyutlamak istemiyorum. Bunun tek sebebi kendimi iyi hissetmek istemem.

  Sevgili iş arkadaşım; buradan sana sesleniyorum... Kendi iyi hissetmenin yolu sürekli bahane bulmak değil, yorgunluksa eğer bahanen, inan günlerdir dişe dokunur sürede uyumadım, ev işi ise sorun, biz hepimiz aynı işleri yapıyoruz...